محله سعادت آباد به عنوان یکی از محلات منطقه ٢ از شمال به بزرگراه یادگمار امام،محله کوهسار و شهرک بوعلی،از جنوب به خیابان سرو شرقی و غربی،از شرق به بزرگراه چمران و از غرب به بلوار شهید پاک نژاد محدود می شود.اما هسته اولیه آن در حد فاصل رودخانه سعادت آباد در شرق،خیابان سعادت آباد در غرب،بزرگراه یادگارامام در شمال و خیابان سرو شرقی در جنوب شکل گرفته است.
رونق و آبادانی سعادت آباد از زمانی آغاز شد که سید ضیاالدین طباطبایی( نخست وزیر کابینه سیاه در زمان رضاخان )به آنجا نقل مکان کرد و دست به کارهای عمرانی در منطقه زد. (جمشیدی، رئیسی ،محبی ،مصاحبه شفاهی) انتقال آب چشمه های بالادست به داخل محله ،درخت کاری،باغ داری ،پرورش بعضی از حیوانات و ساخت اولین نانوایی در محله سعادت آباد از جمله اقداماتی بود که توسط سیدضیا انجام گرفت.ایشان افراد متفاوتی را از اقوام گوناگون (اصفهانی،آذری؛نایینی و....)و در مشاغل متفاوت دور خود جمع کرده و با ساخت واحدهای مسکونی برای آنان بر توسعه فیزیکی محله افزود. خیابان های سوم و چهارم جنوب پارک سعادت آباد امروزی(شقایق) محل زندگی رعایای سید ضیا و و خود ایشان در نواحی شمالی (نزدیک بزرگراه یادگارامام فعلی)زندگی می کرد.
مرحله دوم توسعه سعادت آباد با فروش قسمتی از اراضی سید ضیاالدین طباطبایی به فردی به نام مهندس آهی آغاز شد. ایشان کوی مکانیر و پارک سعادت آباد را طراحی و شروع به ساخت و ساز جدید در محله نمود و بر رونق و توسعه سعادت آباد افزود. در حد شرقی محله، مجتمع های مسکونی آتی ساز واقع شده است.این مجتمع که تحت مالکیت فرح دیبا بود،قبل از انقلاب شروع به کار کرد . بلوک های هرمی مجتمع قبل از انقلاب ولی بلوک های باکسی آن بعد از انقلاب ساخته شد.
مرحله سوم توسعه سعادت آباد بعد از انقلاب اتفاق افتاد.اراضی حد فاصل خیابان سعادت آباد تا ٣٥ متری بعثت که قبل از انقلاب زراعی بود در همین سال ها ساخته شد . از سال ١٣٥٦ به بعد در این اراضی توسط پیمانکاران شروع به ساخت و ساز شد و واحدهای آپارتمانی ساخته شده به افراد و نهادهای گوناگون واگذار گردید.اراضی غرب بلوار شهرداری نیز که در گذشته جزو اراضی فرحزاد محسوب می شد زمین های زراعی بودند که بعد از انقلاب مورد ساخت و ساز قرار گرفتند و دولت آنها را به کارکنان وزارت معادن و فلزات و نیروی هوایی واگذار نمود.