دامداری در زمره صنایع پویا و زاینده و اشتغال زاست که پس از صنعت نفت ، بیشترین سرمایه را به خود جذب کرده است . از همه مهمتر اینکه بخش دامداری با امنیت غذایی و سلامت جامعه گره خورده است و به عنوان یکی از اصلی ترین بخش های تولید مواد پروتئینی و لبنی ، اهمیت عمده ایی در تغذیه انسان دارد .
رکود اقتصاد دامداری در شهرستان های نور و محمودآباد موجب خروج سرمایه از چرخه اقتصادی روستا و کاهش بسیار شدید شهم اقتصاد دامداری از چرخه درآمدی بهره برداران می شود . پیامد نهایی این مشکلات ، کاهش میزان درآمد خانوارهای روستایی و افزایش میزان فقر است . این بخش نیاز به حمایت در بخش های بیمه دارد که می تواند در پایداری فعالیت های این بخش بسیار موثر باشد .
عوامل اقتصادی از جمله عوامل موثر در ضعف و رکود دامداری در روستاهای شهرستان نور و محمودآباد است . منشأ این وضعیت ، ضعف توان مالی روستائیان و تداوم آن در نتیجه بهره وری پایین فعالیت در این بخش است . افزایش آگاهی فنی و تخصصی دامداران می تواند در بهبود و ارتقای بهره وری در این بخش بسیار اهمیت داشته باشد . در مجموع در شهرستان های نور و محمودآباد گردشگری روستایی بر دامداری تأثیر داشته و این تأثیرگذاری بدون مدیریت بر اقتصاد این شهرستان ها نیز تأثیر داشته است .