بافت فرسوده شهری به عرصه های از محدوده قانونی شهرها اطلاق می شود که به دلیل فرسودگی کالبدی، عدم برخورداری مناسب از دسترسی سواره، تأسیسات و خدمات و زیرساخت های شهری آسیب پذیر بوده و از ارزش مکانی، محیطی و اقتصادی نازلی برخوردارند . این بافت ها به دلیل فقر ساکنان و مالکین آن ها امکان نوسازی خود به خودی را نداشته و سرمایه گذاران انگیزه ای برای سرمایه گذاری در آن ندارند. بافت های فرسوده یکی از انواع مختلف بافت های آسیب پذیر شهری هستند که به دلیل فرسودگی کالبدی ، برخورداری نامناسب از دسترسی سواره ، تأسیسات خدماتی و وجود زیرساخت های شهری آسیب پذیر ، ارزش محیطی و اقتصادی پایینی دارند . تحقق عدالت اجتماعی ، ایجاد و شکل گیری محیط زیستی امن ، ایمن و دلخواه برای زندگی و فعالیت شهروندان در راستای برخورداری از فرصت های برابر زندگی ، از اهداف کلان سند چشم انداز کشور است که بدون شک ، بافت های فرسوده ی شهری ، با داشتن مسائل و مشکلات کالبدی ، اجتماعی ، اقتصادی و ... محیط هایی را برای ناسازگاری با این هدف ایجاد کرده اند.اما به طور کلی مفهوم فرسودگی شهری را می توان تنزل شرایط اجتماعی ، اقتصادی و کالبدی بافت شهری دانست.(شیخ اعظمی و حسینی بیلوئی ، 2019).
شیخ اعظمی ، علی . حسینی بیلوئی ، زهرا ، 2019 ، بررسی ضرورت توجه به تعاملات اجتماعی در راستای ارتقای کیفیت محیطی قرارگاه های رفتاری در بافت های فرسوده شهری)نمونه موردی : محله سنگ سیاه شیراز) ، ششمین کنفرانس ملی پژوهش کاربردی در علوم مهندسی ، موسسه مهندسی و تکنولوژی لندن ، بازل ، بلژیک