تعامل اجتماعی به معنای ایجاد رابطه بین دو نفر یا بیش تر است که منجر به واکنشی میان آن ها می شود و این نوع واکنش برای هر دو طرف شناخته شده است. بنابراین روابط بدون معنا در زمره ی این تعریف قرار نمی گیرند. البته تعاریف دیگری نیز برای تعاملات اجتماعی وجود دارد به عنوان نمونه، تعامل اجتماعی و بر قراری ارتباط، می تواند یک موضوع فیزیکی، یک نگاه، یک مکالمه و ارتباط بین افراد باشد که خود مستلزم تعریف رویداد ها و فعالیت های متناسب و در نتیجه نقش پذیری مردم در فضا و عضویت آن ها در گروه ها و شبکه های اجتماعی است. اما آن چه ما در جوامع امروزی شاهد آن هستیم، کاهش سطح ارتباط افراد با یکدیگر است، چنان که با افزایش اندازه، وسعت شهرها، سرعت، تراکم و غیره، مدنیت، شهروندی و روابط اجتماعی به عنوان اصول اولیه شهری، تضعیف شد. به این ترتیب احساس جمعی اجتماع های محلی و وابستگی های احساسی به یک مکان در حال ناپدید شدن است . شناخت کافی از انسان و نحوه ی ارتباطش با سایرین و چگونگی آن می تواند در شکل دهی محیط برای برقراری بیش تر تعامل و ارتباط مؤثر باشد. لذا در این روند با بررسی انسان به عنوان یک موجود اجتماعی که دارای سطوح کمی و کیفی مختلف از تعاملات اجتماعی است، شناخت قرارگاه های رفتاری برای کنش های اجتماعی و روابط معنادار اهمیت پیدا می کند.(شیخ اعظمی و حسینی بیلوئی ، 2019).
شیخ اعظمی ، علی . حسینی بیلوئی ، زهرا ، 2019 ، بررسی ضرورت توجه به تعاملات اجتماعی در راستای ارتقای کیفیت محیطی قرارگاه های رفتاری در بافت های فرسوده شهری)نمونه موردی : محله سنگ سیاه شیراز) ، ششمین کنفرانس ملی پژوهش کاربردی در علوم مهندسی ، موسسه مهندسی و تکنولوژی لندن ، بازل ، بلژیک